डाहा गर्छन् त्यसै पनि इर्श्या गर्नेहरु

जाली हुन्छन् त्यसै पनि माया साट्नेहरु

भित्र आगो वाली वाली वाहिर हासी दिन्छन्

त्यस्तै मान्छे आखा छली चोखो वनि हिड्छन्

वुट्टा भर्छन् त्यसै पनि दाउ खोज्नेहरु

जाली हुन्छन् त्यसै पनि माया साट्नेहरु

पर्राई संग हात जोडी आफ्नो वनि दिन्छन्

लड्ने लाई भिरवाट झनै ठेली झार्छन्

दानी वन्छन् त्यसै पनि छुरा वोक्नेहरु

जाली हुन्छन् त्यसै पनि माया साट्नेहरु

चुपचाप सहि वसे एकान्तमा आफ्नै पीडाहरु

पलपल पीइ रहे सुन्यतामा आफ्नै आशुहरु

वुझिदिने को होला चोट पापी संसारमा

लेखिदियो भावीले भाग्य यस्तो निधारमा

झनझन रोईरहे भावनामा दुख्दा घाउहरु

पलपल पीइ रहे सुन्यतामा आफ्नै आशुहरु

सम्भिदिने को होला दुख जाली दुनियामा

परीदियो छाया यहा दोष किन नजरमा

जसोतसो खपीरहे विपत्तीमा पोल्दा मुटुहरु

पलपल पीइ रहे सुन्यतामा आफ्नै आशुहरु

फुल हुं म वनको नलाए तिमीले ओइली झर्छु

पानी हुं म नदीको नरोके तिमीले वगी जान्छु

नपछ्याउन सक्छौ यी मेरा यात्राहरु

नसझाउन सक्छौ यी मेरा सपनाहरु

अधुरो भए भाग्य अधुरै जिवन वाची दिन्छु

पानी हुं म नदीको नरोके तिमीले वगी जान्छु

नस्विकार्न सक्छौ यी मेरा वाचाहरु

नगाउन सक्छौ यी मेरा गीतहरु

विरानो भए आफ्नो विरानै सम्वन्ध भई दिन्छु

पानी हुं म नदीको नरोके तिमीले वगी जान्छु

कति चढे उकाली कति झरे ओराली

कति वसे एकान्त कति पुगे विरानी

मुटु भित्र आगो वल्छ प्रेम संसार जल्छ

नसोचेको भाग्य माथी हुरी वतास चल्छ

मन संगै आशा टुट्छ अर्कै दुनिया वन्छ

नजानेरै माया गास्दा त्यसै पहिरो चल्छ

डाडा माथी वादलुले घामै छेक्यो कि-

सताई रहन्छ सम्झनाले माया वस्यो कि-

त्यो खोलाको सुर्साईमा तिम्रै गीत गाउछु

सपनीमा पनि सधै तिमीलाई नै देख्छु

एकै दिनको भेटघाट सम्वन्ध भो गहिरो

लागि रहन्छ किन होला चाहानाको ओईरो

त्यो झरनाको वहकाईमा तिम्रै प्रीत पाउछु

कल्पनीमा पनि सधै तिमीलाई नै भेट्छु

सुन्दर हाम्रो संसारमा जाने हो कि पहिरो

लागि रहन्छ किन होला रहरको धुइरो

खोलीदिए हुन्थ्यो सानु दिलका ढोकाहरु

वुझीदिए हुन्थ्यो सानु मनका भाषाहरु

कति हिडे संग संगै पाइलाहरु मीलाई

कति रोए रुखो मनले हृदयलाई सीलाई

चलि रहयो यसै गरी विश्वासमा पहिरो

रोक्न खोज्दा छाती भित्र चोट परयो गहिरो

कति हासे संग संगै आशाहरु फूलाई

कति देखे सपनाहरु गई दियो विलाइ

लागि रहयो यसै गरी चाहानामा कुहिरो

मन भित्रै लागि रहन्छ रहरको ओइरो

कोहि डुब्छन् पानी भित्र कोहि ढुंगा माथी

दैवले जुराएको हुन्छन् थोरै भाग्यमानी

मान्छे एकै वाटो एउटै कोहि सुख पाउछन्

दिनरात उस्तै टेके पनि कोहि दुख ताप्छन्र्

कर्मको पाप हो या भावीको खेल

दुखियाको छाती माथी दुखै वन्छ भेल

आत्मा एकै रहर एउटै कोहि हासो पीउछन्

संसार उस्तै देखे पनि कोहि रोई जीउछन्

खुल्ला छ संसार कसैलाई जेल

दुखियाको छाती माथी दुखै वन्छ भेल

कोहि भर्छन् माना कोहि भर्छन् पाथी

कोहि हुन्छन् कुरा काट्ने कोहि हुन्छन जाती

हेर्दा जीवन उस्तै भए पनि

मन काहा हुन्छ र उस्तै

ढुंगा खोज्दा कहिले कहि

भेटिन्छ नि देवतै

दिल उस्तै हुन्छ भन्छन् सवले

खै काहा पाईएको छ र उस्तै

एउटा कुरा सोच्दा कहिले कहि

भई दिन्छ अर्कै